Camino Hans Jünger

Ze hadden mij vanmorgen bij het ontbijt al gewaarschuwd en plots na 4 km was het zover! De eindeloze wijngaarden met witte druiven, die ik al mag aanschouwen vanaf de Loire-streek, werden plots vervangen door wijnstokken met mooie purperen druiven. Het ultieme bewijs dat ik de grens van de Bordeaux-streek was overgestoken. Wederom een opsteker dus.  Het stappen vandaag ging verbazingwekkend goed. Kan ook moeilijk anders in zo’n ultiem landschap met zoveel bekende namen van wijnkastelen, het één nog mooier dan het andere. Plots telefoon van het hotel in Etauliers waar ik voor vanavond had gereserveerd. Dat er een overboeking was en dat ze mijn kamer waarIn weliswaar drie bedden in stonden hebben moeten weggeven aan een andere familie en dat ik dus een ander hotel moest zoeken. Maar dan kenden ze mij nog niet! 😎 Heb booking.com gecontacteerd en hun een oplossing gevraagd en ik moet zeggen, ze hebben hun uiterste best gedaan. In het begin waren hun vervanghotels veel te ver voor mij,...

Tijdens de lange Camino-road trekken we ons onderweg op aan een soort van mijlpalen, dit om het in het hoofdje allemaal nog wat overzichtelijk te houden. Zo herinner ik mij sommige, voor mij heel belangrijke, mijlpalen:  De overigens totaal niet aangegeven grensovergang tussen België en Frankrijk, de aankomst in Saint-Quentin in het gezelschap van Diederik, Bruno en Lucia..., mijn passage aan de Notre Dame in Parijs, de aankomst in Orleans in het gezelschap van Jackie, An, Willy en Norine...Etappe 28 waar ik samen met Diederik, Reinhilde en Jan de kaap van de 600km heb overschreden, de aankomst in Poitiers (800 km) in het gezelschap van ons Chriske en dan als voorlopige kers op de taart vandaag, de kaap van 1000 km  die ik vandaag overschreden heb. De meeste pelgrims vormen dan met veel steentjes het getal 1000 en nemen dan een selfie maar daar had ik geen energie meer voor dus heb ik gewoon op het internet gaan zoeken naar een paar leuke afbeeldingen om dit te vieren. Deze mo...

Wat een doorgezakte matras en eens vroeg gaan slapen in Saintes allemaal kunnen doen met een mens!  Vanmorgen goed gemutst Saintes verlaten en koers gezet naar Pons, de eerste tussenstop op weg naar Bordeaux. Niet echt een warme dag vandaag maar toch 4 x van T-shirt gewisseld, het heeft vannacht geregend en de vochtigheidsgraad is heel hoog = zweten! Aangekomen in mijn overnachtingsplaats van vandaag kon ik niet anders dan laaiend enthousiast te zijn van deze fijne chambre d’hôte genaamd “Buky Palace”. Dit had ik op heel mijn reis nog nooit meegemaakt, dit huis is zo sfeervol ingericht dat je hier continu zou willen blijven vertoeven. Ik kom hier zeker nog eens terug met ons Chrisje, dit soort van chambres gaat ze zeker waarderen. De gastvrouw is Paskalle (jawel met een “ k”) en ondanks dat ze zelf vier dochters en vier zachtaardige katten heeft is ze zelf geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.  Dadelijk bij het binnen komen kreeg ik dan ook mijn eerste instructies: ...