Camino Hans Jünger

‘t Is van dat: ons Chriske is gearriveerd!  Normaal ging ze gisteren al toekomen om mij te vervoegen maar Brussels Airways had de vlucht geannuleerd dus moest ze via een ander scenario eerst naar Frankfurt vliegen om dan over te stappen naar Bilbao.  Daarna nog een auto huren en 600 km rijden naar waar ik gisteren zat zagen we echt niet meer zitten, ze heeft de voorbije nacht doorgebracht in het mooie Avilés waar ik was in etappe 86. Jullie weten inmiddels al dat ik sommige zaken beslis in een plotse opwelling, zo was het ook op 4 mei 1988 toen ik samen op een avondje uit, met Anneke (haar vriendin), aanbelde aan haar studentenkot in Leuven.  Het was de eerste keer dat ik haar zag, bloedmooi overigens, toen ze de deur van haar kot opende en ik wist ogenblikkelijk: “dit wordt mijn vrouw”.  Zij was 19 jaar, ik was er 26.  Das gemakkelijk gezegd maar je moet het nog altijd kunnen waarmaken… Ik gaf mijn eigen een maand en heb toen die maand werkelijk alles uit de ka...

Amai, dit was de zwaartste van de laatste weken. 32 km had ik natuurlijk nogal gestapt maar niet in deze hitte en vochtigheidsgraad en niet met zoveel bergen.  Iedereen die ik onderweg tegenkwam zat er ver door en ik zag steeds dezelfde mensen die hun dorst stonden te lessen in de drankgelegenheden die we onderweg zijn tegengekomen. Het nieuws dat ik te voet uit Brussellas ben gekomen in 98 stapdagen en met een 2300 km op de teller is als een lopend vuurtje in het pelgrimsmilieu aan het rond gaan en regelmatig spreken de mensen er mij over aan of bieden mij een pintje aan.  Ik dacht indertijd dat iedere pelgrim van bij hem thuis moest vertrekken maar had het helemaal fout voor. De meesten onder hun zijn vertrokken in Bilbao of Irun. Had ik dat geweten…😎 Het moment van de dag was als ik een groep jongeren tegenkwam onder begeleiding van een aspirant-non en een aspirant-pastoor.  De jongeren die op een soort geloofsklassen waren en een stuk van de camino moesten afleggen ...